Auteur Topic: Wel of geen PND  (gelezen 374 keer)

Maria

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Wel of geen PND
« Gepost op: 07 februari 2018, 17:05:55 »
Hallo,

Ik ben Maria en ben 33 jaar. Ik heb samen met mijn vriend een dochtertje gekregen 11 maanden geleden. Sinds haar geboorte voel ik mij vreemd en twijfel ik of ik misschien een pnd heb. Ik praat er eigenlijk met niemand over.

Voor mijn zwangerschap had ik regelmatig al last van hartkloppingen, opgejaagd gevoel en snel in de stress gevoel. Hyperventilatie klachten waren het meer. Ik ben erg perfectionistisch en dat kost erg veel tijd.

Mijn bevalling is goed gegaan, alleen voelde ik mij door slaapgebrek erg somber en had en heb nog steeds het gevoel dat ik word geleefd. Je bent veel bezig met voedingen en vaak vind ik het lastig de deur uit te komen. Dan moet ik voor mijn gevoel nog erg veel dingen doen en dan kan ik mij niet ontspannen. Ik vind snel al dingen teveel of doe er heel lang over. In de ochtend na haar pap eet ik mijn broodje en dan speel ik met mijn dochtertje en doe wat voor mijzelf. Dan geef ik haar een fruithapje en dan gaat ze op bed voor haar ochtendslaapje. Na haar ochtendslaapje ga ik haar dan aankleden en mijzelf ook, ze krijgt dan een broodje en nog wat melk en dan is het vaak alweer laat, dan voel ik vaak dat opgejaagde voel van “Ik moet nog naar buiten”, dan heb ik maar kort want dan krijgt ze haar avondhapje alweer en ik moet nog de was ophangen etc. Moet dit nog en dat nog en dan voel ik de hartkloppingen al. Dan denk ik hoe moet een moeder met 3 kinderen het wel niet hebben dan.

Dan probeer ik het huishouden nog tussendoor te doen en leg de lat dan vaak erg hoog voor mijzelf want wil teveel doen. Daar raak ik heel erg opgejaagd van en daardoor krijg ik ook hartkloppingen. Ik gun mijzelf geen rust. Ook kan ik slecht tegen troep. Niet zo zeer troep van mijn dochtertje, maar meer dingen waar ik niet aan toe kom. Ook kan ik er niet tegen als de wasmand vol zit. Dat wil ik dan allemaal zo snel mogelijk weg werken. Dat geeft mij dan weer een goed gevoel.

Door alles kan ik dan in de avond niet goed slapen met al gevolg slaapgebrek en mij somber voelen waardoor alles nog langzamer gaat door vermoeidheid. Dan zie ik tegen alles op en denk ik soms “Had ik wel aan een kind moeten beginnen, ik ben geen geschikte moeder, moeder zijn is niet voor mij weggelegd”. Dan kan ik wel huilen dat ik zo denk. Ik vind het erg zwaar om haar op te voeden als ik mij zo slecht voel. Ik heb veel slaapgebrek, niet door haar want zij slaapt goed, maar door mijzelf.

Denk jullie dat dit een pnd is? Herkent iemand dit?

Groet, Maria
« Laatst bewerkt op: 07 februari 2018, 17:09:42 door Maria »

Loviee

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
Re: Wel of geen PND
« Reactie #1 Gepost op: 04 juni 2018, 01:45:34 »
Hallo Maria,

Ik herken mezelf erg in jouw verhaal.
Ik hoop dat het in tussen tijd al wat beter met je gaat!

Ik heb een dochter van 7 maanden. Had een stressvolle zwangerschap en na de bevalling ging het mis. Ben in totaal 4 maanden opgenomen geweest in het ziekenhuis op de psygiatrische afdeling in het Erasmus MC Rotterdam. Ik kreeg daar niet echt hulp of therapie. Ja beetje knutselen.
Toen ik naar huis mocht kwam ik zonder hulp te zitten omdat er bij ggz enorme wachtlijst is.
Toen ben ik weer opgenomen geweest maar dan in een andere ziekenhuis.
Zij hebben gezorgt voor een maatschappelijkwerkster die thuis kwam. Heb nu eindelijk eerste intake gesprek gehad bij GGZ ennu gaan ze me weer op de volgende wachtlijst zetten voor gesprekken met een psygoloog.
Ik herken veel van je wat je zegt over het vele willen doen in het huishouden.
Ik had dit ook in de laatste trimester van de zwangerschap.
En nu is het veel erger geworden. Ik kan absoluut niet tegen rommel of rotzooi dan wordt ik onrustig.
Ik ga dan zo ontzettend veel doen totdat ik uitgeput raak. Mijn dochtertje vergt ook veel aandacht. Ik neem geen tijd voor mezelf om te eten of te drinken. Daarbij heb ik ook net de diagnose reuma aan spieren en bindweefsel gekregen en daardoor altijd pijn en moeheid.

Ik hoop echt dat het beter gaat al met je.

Groetjes Tara