Auteur Topic: lotgenoten pdd (actief)  (gelezen 459 keer)

mama128

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
lotgenoten pdd (actief)
« Gepost op: 06 maart 2018, 14:49:46 »
Ha mede mama's.  (k zag dat er al een topic was met deze titel, maar die is al ruim een half jaar niet actief... vandaar dat ik maar een nieuwe open.
Ik wil graag even mijn hart luchten... Mei 2017 kwam ik erachter dat ik zwanger was. Dat was al een verrassing op zich, omdat ik trouw de pil slik, maar uiteindelijk waren we er heel blij mee. Ik heb vanaf het begin last gehad van extreme misselijkheid, dwz 10/15 keer overgeven per dag. Ik voelde mijzelf hoe langer hoe ongelukkiger worden, doordat mijn lichaam me steeds in de steek liet... Steeds meer keek ik uit naar het moment van de geboorte, dat ik lekker kon gaan genieten van ons jongetje. Dat alles lekker achter de rug zou zijn. Maar helaas bleek dit iets tegen te vallen. Ik hou ontzettend veel van ons zoontje, maar ik ben gewoon ontzettend somber, zie overal tegenop, huil erg veel, ik herken mijzelf gewoon niet meer terug. Ook voel ik me erg falen als moeder en als echtgenoot. Daar komt ook nog bij dat ik sinds 7 weken hyperventilatie heb, wat erg vaak terug komt. Ik stel hoge eisen aan mezelf en wil alles graag goed doen. Maarja, daardoor faal ik natuurlijk nog meer. Ik voel me gewoon erg neerslachtig en er komt niks meer uit mijn handen.... Doordat ik na die negen maanden nu nóg steeds alles moet afzeggen, voel ik me ook zo'n ontzettende zeikerd. Maar ik ben gewoon op.

is er iemand die hier ervaring mee heeft? en misschien tips over hoe ik hiermee om moet gaan?

Maria

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re: lotgenoten pdd (actief)
« Reactie #1 Gepost op: 07 maart 2018, 17:44:31 »
Hi Mama128, erg fijn om te lezen dat weer iemand schrijft hier. Ik heb een paar weken geleden ook een topic geopend “Wel of geen pnd”, maar helaas nog geen reactie gekregen.

Allereerst van harte gefeliciteerd met de geboorte van je zoontje.

Ik herken mijzelf heel erg in hoe jij je voelt. Ik ben in maart 2017 bevallen van ons dochtertje.
Ik ben de 1e 4 maanden ook echt misselijk geweest, daarna kon ik echt enorm genieten van de zwangerschap. Na de bevalling is het bij mij begonnen. Ik kon wel genieten van ons dochtertje, maar tegelijkertijd legde ik de lat ook heel hoog voor mijzelf en nog steeds doe ik dat. Ik voel mij echt vaak uitgeput daardoor. Ik wil van alles, maar kom er niet doorheen. Het huishouden wil ik goed bij houden, ben ook lang bezig met dingen want het moet perfect. Somber voel ik mij ook vaak, zie ook overal tegenop, want dit moet nog en dat moet nog in mijn hoofd. Huilen kan ik niet goed, terwijl ik er echt wel om zou kunnen huilen. Het gevoel van falen als moeder en als echtgenoot herken ik ook zeker. Mijn vriend is echt heel lief en steunt mij altijd. Sex heb ik geen zin in al een hele tijd niet. Doordat ik de lat zo hoog leg krijg ik ook hyperventilatie met als gevolg hartkloppingen. Ik zeg ook veel dingen af of plan echt 1 afspraak in de week.

Ik probeer tussen haar slaapjes door mindfulness oefeningen te doen ipv dat ik weer een was ga vouwen of iets anders ga doen in het huishouden. Ook al wil ik dat dan liever, zo een oefening helpt wel om een beetje te kunnen ontspannen.

Had jij voor je zwangerschap ook al dat je de lat hoog lag voor jezelf?

En wat gaat er vooral door je hoofd?

Ik hoor het graag.

Groet, Maria
« Laatst bewerkt op: 07 maart 2018, 17:48:00 door Maria »

mama128

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re: lotgenoten pdd (actief)
« Reactie #2 Gepost op: 09 maart 2018, 21:13:49 »
Hoi Maria!

wat is het fijn om die herkenning te horen zeg! Al gun ik het natuurlijk niemand... Maar het lijkt wel of het in mijn omgeving verder iedereen voor de wind gaat. En dat maakt dat je er ook niet echt over kunt praten. Ervaar jij dat ook zo?

Ahh, die misselijkheid is echt killing he. Op dat moment is genieten erg lastig.

Ik heb inderdaad altijd de lat hoog gelegd voor mezelf, maar nu is het wel 20 keer zo erg als vóór de zwangerschap. Ik ben me bewust van het feit dat ik ontzettend veeleisend ben voor mezelf, en nooit tevreden ben, altijd mezelf naar beneden haal over wat ik doe en moeilijk hulp kan aannemen. Maar ik weet gewoon niet hoe ik het anders moet doen. 
Heb jij de hyperventilatie ook sinds de bevalling? en heb jij daar al hulp voor gezocht? ik wel namelijk, en het gaat wat dat betreft nu iets beter.
Ooh, dat afspraken afzeggen en ontzettend snel moe en overprikkeld zijn herken ik ontzettend... Stom is dat he!
Heb je over het algemeen al hulp gezocht, of weet iemand ervan hoe jij je voelt?

wat er door mijn hoofd gaat...?
een constant opgejaagd gevoel, dat mensen dingen van mij verwachten, dat ik niet aan mijn eigen en andermans verwachtingen kan voldoen. dat ik veel moe  ben, dat ik meer wil aankunnen, minder moe wil zijn, mijzelf weer wil herkennen...
en bij jou?

Groetjes mama128

Maria

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re: lotgenoten pdd (actief)
« Reactie #3 Gepost op: 13 maart 2018, 08:12:11 »
Hi mama128, het is zeker fijn om er hier met iemand over te kunnen schrijven. In mijn omgeving praat ik er eigenlijk niet over met iemand. Ook inderdaad omdat het lijkt alsof het bij iedereen goed gaat. Ik heb wel 1 vriendin die een pnd heeft gehad bij haar 1e zoontje, alleen zij had vooral dat ze niet meer buiten kwam en overbezorgd over haar zoontje. Ik heb het er met haar ook niet over want ze heeft nu net een 2e zoontje gekregen en nu geniet ze volop zonder pnd dus wil haar lekker laten genieten. Tuurlijk laat ik soms wel iets los tegen iemand, dat ik bijv. de lat heel hoog leg en te veel wil doen, dan zeggen ze vaak ooh dat heb ik allang losgelaten, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor sommige is dat misschien makkelijk en gaan er anders mee om. Kan jij er met iemand over praten van je omgeving?

De lat heb ik ook voor de zwangerschap altijd hoog gelegd en nu met een kindje erbij is dat niet meer haalbaar. Toch probeer ik te doen wat ik altijd al deed, maar dat is echt uitputtend. Soms denk ik dan je moet echt meer gaan genieten van de kleine want wasjes draaien, opvouwen en ophangen is iets wat altijd doorgaat, maar toch kan ik er niet tegen als dingen blijven liggen. Tevreden ben ik ook niet snel. Mijn moeder helpt mij altijd goed, maar toch heb ik dan het gevoel dat ik het zelf beter kan. Heel frustrerend. Waar heb jij het vooral bij? Ook huishouden?

Hyperventilatie had ik in het verleden ook al, maar toen wel onder controle. Sinds de bevalling is dat weer heftiger geworden en niet altijd meer onder controle. Doordat ik veel eis van mijzelf krijg ik last van hartkloppingen omdat ik dan te veel achter elkaar wil doen. Ik baal er bijv. echt van dat ik haar baby album nog niet af heb. Ze wordt donderdag 1 jaar en wilde het dan af hebben. We vieren zondag haar verjaardag en zie nu al op tegen alle dingen die ik nog moet doen. Alles moet goed.

Ik heb wel gesprekken op dit moment met een poh-ggz. Als ik er dan over praat met haar, dan weet ik wel dat het niet normaal is, zoals ik de dag vaak door kom. Opgejaagd en aan het eind van de dag denk ik dan wat heb ik nou allemaal gedaan vandaag, niet veel! Op een betere dag doe ik veel meer en ben ik minder moe, die dagen zijn er weinig helaas. De POH zegt ook je battery laadt op deze manier nooit op, als het dan een dag beter gaat, ga ik ook alles snel doen wat ik in mijn hoofd heb. Ze zegt dan is je battery alweer leeg en zo krijg je nooit reserves. Ik kan slecht een balans vinden. Hopelijk kom ik door de gesprekken wat verder.

Moe ben ik ook vaak, vooral als ik mij de hele dag opgejaagd voel, dan doe ik ook veel minder voor mijn gevoel en dan ben ik moe door de hele tijd te denken ik wil dit nog doen en dat nog. Dan ben ik zo druk in mijn hoofd. Met een kleintje heb je veel minder tijd om de dingen te doen die ik allemaal wel zou willen doen. Het accepteren dat dat zo is lukt mij niet goed. Huishouden was voor mij altijd erg belangrijk en alles moest perfect gedaan worden. Dat gaat nu niet meer, maar dat vind ik moeilijk te accepteren. Niet alleen het huishouden, maar ook de dagelijkse bezigheden. Ik wil te veel op een dag, maar je bent nog steeds veel tijd kwijt aan voeden en als ze dan slaapt overdag moet ik leren dat ik ook af en toe mijn rust nemen in plaats van te gaan rennen wat ik allemaal wil doen. Allemaal makkelijk gezegd. Nu nog doen.

Heb jij ook moeite om de deur uit te komen? Omdat ik zoveel wil doen thuis ben ik blij als ik om 15.00 eindelijk buiten ben.

Volgende week ga ik naar een boerderij in Friesland waar ze de hele dag mindfulness oefeningen doen en zit en loop meditaties. Hopelijk helpt dat nog iets om beter te leren ontspannen.

Liefs Maria
« Laatst bewerkt op: 13 maart 2018, 08:35:14 door Maria »